Verdi, Nabucco. Symphonie Orkest Con Brio, Operakoor Dordrecht en solisten o.l.v. Peter Schlamilch.
Gehoord: 8 april, Kunstmin
*****
GER VAN DER TANG
DORDRECHT

Na het Italiaanse barokconcert door het koor Canto di Lode en het Requiem van Cherubini bij de Orchest-Vereeniging beleefde het Dordtse hoogtij van Italiaanse ‘klassiekers’ dinsdag in Kunstmin zijn apotheose: een concertante uitvoering van Nabucco door het Operakoor Dordrecht en het Amsterdamse orkest Con Brio.
 
Verdi’s derde opera, over de Babylonische ballingschap van het Joodse volk, is een schreeuw van protest tegen onderdrukking en een manifest van onwankelbaar godsvertrouwen.

Trekken die onder een secuur én geïnspireerd leidende Peter Schlamilch, fraai tot hun recht kwamen. Allereerst dank zij het (afgezien van een niet overtuigend I candidi veli in de opening) geweldig zingende koor, dat de ‘moeder aller kooropera’s’ precies de dosis felheid, bezieling en warmte gaf die zij nodig heeft.

Dit alles gedragen door een voortreffelijk spelend orkest, waarbij vooral de kwaliteit van de lagere strijkers opviel. Zo in de beklemmende basaria Tu sul labbro, met de cello-solo. En het sterven van Abigaille werd stemmingsvol begeleid op hobo, harp, cello en fluit.

Nabucco is niet alleen een opera van beurtelings machtige en ontroerende koren, maar ook een vroege studie in Verdiaanse karaktertekening. Die tot uiting kwam in een kapitale vertolking van de titelrol door Hans de Vries, die zelfs nadat Nabucco als straf voor zijn hoogmoed door de God van Juda met waanzin wordt geslagen, schitterend bleef zingen. Enerverend was ook de zang van Dorothy Grandia als de door ambitie en wraakzucht verteerde Abigaille. Hun grote duet Donna, chi sei? was fabuleus.

De jonge bas Dario Russo excelleerde als de hogepriester; het wachten is nog slechts op de ‘echt’ bronzen klank in zijn stem. De tenor Henk Vonk en de sopraan Muriël van Dinteren voegden zich uitstekend in de ensembles. Helaas mislukte van laatstgenoemde het gebed Oh dischiuso. Maar dat was slechts een kleine smet op een fascinerende uitvoering.

(AD-De Dordtenaar, 10 april 2008; mogelijk ook in AD-Rivierenland)