Een groepje van 6 mensen begeleidde in 1933 een kinderkoor genaamd “Zanggenot”dat kerstliedjes ten gehore bracht. De dirigent, dhr. Groverman en enkele medewerkers besloten om hier een vervolg aan te geven en richtten “ Orkestvereniging Con Brio”op op 7 januari 1934.
Het groepje groeide al snel naar 25 mensen. Er moest een bestuur komen en statuten worden vastgesteld, er werd contributie betaald en er werd voorgespeeld. Men repeteerde 1x per week in een school.
Aanvankelijk bestond het repertoire uit salonmuziek, maar men bleek verdeeld. Men wilde ook licht klassiek en klassiek, van alles wat. Ook werd er meegewerkt aan uitvoeringen van diverse koren.
Doordat de ambitie toch lag bij het spelen van klassieke muziek, werd de naam: “Symphonieorkest Con Brio”.
Het eerste kerstconcert in 1938 had een volwaardig klassiek programma en werd uitgevoerd in het theater Bellevue. Er waren 32 leden. Men speelde von Glúck, Haydn, Schubert, Beethoven en Rachmaninoff.
Toen de oorlog uitbrak, kon men ’s avonds moeilijk repeteren. Pogingen om het op zondagmiddag te doen strandden, zodat het in 1941 toch weer ’s avonds werd.
Een anekdote uit die tijd:
"
Samen met de zangvereniging Polyhymnia gaf men een concert in het Sanatorium Julianaoord in Laren. Men ging op de fiets met een aanhangwagentje voor de instrumenten. Op de terugweg kreeg het wagentje een lekke band, maar ze zijn uiteindelijk thuis gekomen."
In 1942 zat Con Brio voor het eerst op het podium van het Concertgebouw. Het streven was om 2x per jaar een concert te geven, meestal was dat samen met een koor. De oorlog maakte het niet gemakkelijk. In 1944 waren er nog 27 leden.
In 1945 besloot men tot een fusie met het orkest van de personeelsvereniging van de Algemene Bank Nederland “Joseph Haydn”.
Er kwam een andere dirigent, Roelof Krol en men kon gratis gebruik maken van een repetitieruimte; de koffiekamer van de bank aan de Vijzelstraat (naast het Carlton Hotel) Er was ook opslagruimte voor de instrumenten en het archief.
Deze band met de bank, die later ABN-AMRO werd heeft lang tijd stand gehouden, zelfs nadat er geen werknemers van de ABN meer meespeelden..
Het orkest werd groter en gaf ook concerten zonder koor.
In de loop van 1952 sloot Con Brio zich aan bij het FASO (federatie amateur symfonie orkesten). De bekendheid van Con Brio in het wereldje van de amateur-musici werd groter, en de FASO bibliotheek was belangrijk om het repertoire uit te breiden. Het jaarlijks georganiseerde landelijk FASO weekend, waar het FASO orkest werd samengesteld, stond onder leiding van Nico Hermans.
Toen Krol besloot om het dirigentschap op te geven, werd Nico Hermans zijn opvolger. Dat gaf ook een stimulans voor het ledenaantal.
De stad Amsterdam droeg zijn steentje bij aan de ontwikkeling van amateur orkesten en richtte in 1955 een federatie op voor Amsterdamse Symfonie- strijk en kamerorkesten. Hieraan namen deel: Con Brio, Fidelio, Mozart, Schubert, Diepenbrock, het hoofdstedelijk kamerorkest en de VVGA. De gemeente verstrekte subsidie. Inmiddels zijn er 3 orkesten over gebleven, en weer anderen zijn erbij gekomen.
Het jubileumconcert in 1959 was groot opgezet. Willem Andriessen was solist, de grote zaal van het concertgebouw was uitverkocht (2000 plaatse) en de grote dagbladen schreven lovende recensies.
Een anekdote:
"In 1963 stond de symfonie in mineur van Cesar Franck op het programma. De commissie van deskundigen van de gemeente Amsterdam achtte dit te moeilijk voor een amateurorkest, en dreigde de subsidie in te trekken. Het bestuur en de dirigent verzetten zich hiertegen en het werd een prachtige uitvoering waardoor de subsidie gered werd."
Bekende solisten waren bereid om met Con Brio op te treden. In maart 1965, toen zij 16 jaar was maakte Emmy Verhey haar debuut op het podium van het concertgebouw, begeleid door Con Brio. Zo ook Christiaan Bor die in 1967 het vioolconcert van Mendelssohn speelde, en 2 jaar later het vioolconcert van Bruch. Het voert te ver om alle solisten die in de loop der jaren met Con Brio optraden te noemen, maar bij alle jaarlijkse concerten in het concertgebouw was het de bedoeling dat zij voor volle zalen zouden zorgen, en dat lukte.
In die tijd had Con Brio ongeveer 80 meespelende leden.
Vanaf 1970, gedurende 12 jaar, begeleidde Con Brio de concerten van het Amsterdams Operakoor, dat met 130 zangers optrad in het concertgebouw.
In 1971 ging het orkest voor het eerst op tournee, naar een internationaal amateur-orkesten concours in Luik. Con Brio werd tweede, na het Philips orkest.
Het 25-jarig jubileum van Nico Hermans, in 1978 werd groots aangepakt. Wederom een uitverkocht concertgebouw. Voor de leden was er een feestavond waar o.a. een groepje vrouwelijke musici een salonorkest hadden samengesteld. Dit had een groot succes. Zij zijn blijven bestaan onder de naam Nostalgia.
In 1982 werd Nico Hermans ziek, en na met invallers gewerkt te hebben, besloot men in 1983 om Iman Soeteman als dirigent aan te stellen.
Vanaf 1983 trad Con Brio jaarlijks op bij de lunchconcerten van het Sonesta Hotel, totdat er brand uit brak in de koepelkerk.
Con Brio had een aandeel bij verschillende evenementen zoals: 700 jaar Amsterdam, en 350 jaar Westerkerk.
Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum in 1984, maakte Con Brio een langspeelplaat met feestelijke ouvertures van Nederlandse componisten. Er was weer een concert in het concertgebouw, en een receptie in de Spiegelzaal. Het ging goed met het orkest.
Een jonge componist kreeg de opdracht om iets voor Con Brio te schrijven. Marc van Delft schreef orkestvariaties opus 18. Het werd in 1991 uitgevoerd. Dat zelfde jaar ging Con Brio weer naar een amateur orkesten festival, ditmaal in Solothurn (Zwitserland). Men had het druk, er werden meer uitvoeringen gegeven dat de gebruikelijke twee per jaar.
In 1993 verleende Con Brio zijn medewerking aan een korte televisiefilm “Wie aus weitere Ferne”waarvoor de opnamen in en om de stadsgehoorzaal in Leiden werden opgenomen.
In 1995 ging Con Brio met het Crea koor, o.l.v. Ira Spaulding, een uitwisseling aan met een koor uit Die. Een week naar Frankrijk om drie keer het Requiem van Verdi uit te voeren. Die sfeer en ontspanning hebben het orkest en de leden goed gedaan. Het franse koor kwam natuurlijk ook naar Amsterdam.
Een ander hoogtepunt was in 1998 een uitvoering van Iwan de verschrikkelijke van Prokofjev. Er was een groot koor (Crea en VU koor samen) en Leonid Vlassov was de verteller.
Een slepend conflict binnen de gelederen van het orkest kwam tot een einde toen Iman Soeteman, in 1999 besloot om na 16 jaar, zijn dirigeerstok neer te leggen.
Con Brio moest een nieuwe start maken, en deed dat met Peter Biloen als dirigent, en veel nieuwe leden.
Naast gewone koorbegeleidingen werden andere vormen van koorbegeleiding aangenomen, zoals de musical Anatevka, het begeleiden van de “musical gang” de operette Masque in blau, en de begeleiding van een stomme film.
Een motto en een aangepaste plaats om de muziek uit te voeren werden gezocht om de concerten iets extra’s te geven.
Zo werd het eerste grote concert met Peter Biloen genoemd: "van Star Wars tot Brahms". Daarna was het “de avond van de saxofoon.”en “franse meesters van de melodie”. De titels spreken voor zich.
In 2003 stonden er twee symfonieën van Beethoven, en Wellingtons Sieg op het programma, want de muziek werd gecombineerd met een optreden van Beethoven, in de persoon van Leopold Witte, hetgeen weer tot een videofilm werd verwerkt.
In 2005 speelde “Con Brio aan het IJ” als eerste amateur symfonie orkest in het nieuwe Muziekgebouw aan het IJ.
In 2006, het Mozartjaar, had Con Brio een Mozartprogramma in de traditie van de Barok (oude instrumenten, strijkstokken, lopend publiek) in de concertzaal van Felix Meritis onder het motto”Mozart aan de gracht”. Ook werd er dat jaar de mis in C van Mozart uigevoerd in een kerk (de Mozes en Aaronkerk); “Mozart authentiek”.Er werd aandacht besteed aan de authentieke manier van spelen, waarvoor adviezen van deskundige musici werden ingewonnen.
De begeleiding van de film “City Lights” met de muziek van Charlie Chaplin, en de uitvoering in het Tuchinsky theater was ook een bijzondere gebeurtenis..
Bovenstaande is een willekeurige greep uit de activiteiten van de laatste jaren, maar geeft wel aan dat Con Brio stringendo bezig is. Het 75 jarig bestaan staat voor de deur. Al die jaren zijn er heel wat mensen die zich hebben ingezet voor het orkest en dat is niet zonder resultaat gebleken.
|